Η Καθαρά Δευτέρα (απόσπασμα από το μονόλογο Το Δωμάτιο της Έλσας, στο project space του 6 D.O.G.S από τις 15 Φεβρουαρίου)

«Οι άνθρωποι εδώ έχουν μεγάλη ψυχή

καίνε τα χέρια τους με τ΄ αποτσίγαρα

ψάχνουν τα παιδιά τους

στους κάδους απορριμάτων του νοσοκομείου

κάνουν κύκλους νύχτα γύρω απ΄ το σπίτι

όπου κοιμούνται οι γονείς τους

και το πρωί πηδάνε στο κενό

μ΄ όλα τους τα διπλώματα από την Αγγλία

είναι ευαίσθητοι

αυνανίζονται πίσω από τα δέντρα του πάρκου όταν ξεχνάνε να πάρουν τα φάρμακά τους

ξερνούν

γίνονται μικροσκοπικοί

και δίπλα τους στέκεται ένας φόβος τεράστιος σαν ήλιος

εδώ

να μιλάς

στα δέντρα

επιτρέπεται

λένε

το σούρουπο ησυχάζουν

εσείς

πώς ξέρετε

ότι είμαι εγώ;

λένε

πολύχρωμες ψυχές από χαρτί που σκίζουν εύκολα

είναι οι ψυχές τους

και μια Καθαρά Δευτέρα ανεβαίνουν από τη σκάλα κινδύνου

κι αθόρυβα αμολάνε την ψυχή τους από την ταράτσα του νοσοκομείου

το λένε Δαφνί

το λένε Γαλήνη

το λένε Δρομοκαΐτειο

οι άνθρωποι εδώ δεν έχουνε ψυχή

αλλά οι ψυχές τους ταξιδεύουν.»