Έλσα είν΄ αυτό που κλαίει μπαμπάς αυτό που έρχεται από την Αθήνα νοτιάς αυτό που φυσάει αδερφή αυτό που μου φέρνει νερό γιατρός αυτό που μπαίνει στο δωμάτιό μου πώς είσαι σήμερα αυτό που λέει ο γιατρός διάδρομος αυτό που βρίσκεται πίσω από την κλειστή πόρτα θυμάρι αυτό που μυρίζει από τη θάλασσα παράθυρο είν΄ μια άσπρη γραμμή μέσα στο σκοτάδι καλημέρα αυτό που λέμε στο χωριό χέρι το χέρι της αδερφής μου άσπρο είναι το ποτήρι Έλσα αυτό που βλέπω στον καθρέφτη καθρέφτης αυτό που κόβει κλαίω τα μάτια μου γελάω τα δόντια μου ξερνώ το στόμα μου μπαμπάς αυτό που κάθεται στην άκρη του κρεβατιού μου και μου μιλάει σιγανά μπαμπάς αυτό που κάθεται αυτό που μένει δίπλα μου άρρωστη Έλσα αυτό που λέει ο γιατρός μουσική είναι αυτό που ακούω αναπνοή είν΄ η αδερφή μου ασθενοφόρο αυτό που έρχεται διασχίζει τον κάμπο σταματάει κάτω από το σπίτι μας ασθενοφόρο είναι αυτό που μιλάει πέτρες είναι το νησί μου σύννεφα είν΄ ο ουρανός λαιμός είναι εκεί απ΄ όπου περνάν οι λέξεις η θάλασσα αυτό που βλέπουμε από το καράβι Chesterfield αυτό που καπνίζει η Ίρις άσπρα τα κύματα νησί το νησί μας πίσω από το καράβι μακριά είναι αυτό που απομακρύνεται μακριά είν΄ η φωνή μου μακριά είν΄ το τραπέζι μακριά είν΄ η Ίριδα μακριά είναι το όνομά μου μακριά η θάλασσα η κουπαστή το φως η βάρκα η πόρτα το κατάστρωμα ο ουρανός το ταξίδι το τσιγάρο οι φωνές η μέρα η νύχτα τα φώτα της πόλης Δευτέρα είναι η μέρα όπου μπαίνω στο νοσοκομείο νοσοκομείο είναι εκεί που μένω λοιπόν είναι αυτό που λένε οι γιατροί Άντον είναι το όνομα αυτού που χάνεται στους διαδρόμους του νοσοκομείου τα χρώματα της ίριδας είναι το μπλε τυρκουάζ μαύρο χιονόλευκο ασημί κόκκινο πράσινο μπεζ μπορντό η Αθήνα είναι πρωτεύουσα το Αιγινήτειο μια ψυχιατρική κλινική σιωπή είναι η μέρα που περνάει νοσοκομείο είναι εκεί που περνάν οι μέρες καλημέρα καλημέρα είναι η μέρα που περνάει
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου